พอนด์
เรารับปะรินยาเดือนมีนา มาป่ะ

คอนหน่อย

ต่อด้วยนะ
มีคนส่งให้อ่ะ
อ่านแล้ว อย่าหยุด เพราะ
คุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว…. อ่านต่อ
เลย

เป็น เรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงใน

จ. พิษณุโลก เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนัก

เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็น

วันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะ

สอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น

นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดิน

เข้าไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่อง

ใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าใน

นั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป

หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้ง

และเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขา

อยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตก

กลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เตะ

เล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมี

กระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ใน

กระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เรา

ชื่อ”เปลวเทียน”เป็นเด็กนักเรียนคนนึง

เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมก

อยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี

แม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เรา

พยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีใคร

มา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมา

อยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่

อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกับ

เรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้

เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่อ

อะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่

ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะ

ไปตามเทอมาอยู่เป็นเพื่อน * หลังจาก

ที่นิ้งได้อ่านนั้น เทอก้อไม่เชื่อ และคิดว่า

มีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ

และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง

และเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ

**** เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้

หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็ก

เหล่านั้นตายได้เช่นไร _ ตอนนี้พวกเท

อได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบ

เหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง

copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy

แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ

เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก

7 ชั่วโมงให้หลัง ขอให้พวกเทอทุกคน
คงเข้า จาย นะ ว่าอารัย ต้องทำตามนะจ๊ะไม่เชื่ออย่าลบ.................

ไอ้พร เมิงคิดที่จะคุยกะกูบ้างปะเนี่ย
แหม๋ เมิงนี่ไม่คิดถึงกูหรอว่ะ

ใคร อ่า มาทักทาย อ่านะ